Μια κοπέλα μ’ ένα παιδί και μια προσωπική ιστορία, όμοια με τις χιλιάδες άλλες ιστορίες των «παραπλανημένων πλειάδων» της κοινωνίας μας, δέχτηκε, για να ξεφύγει από το επάγγελμα της πόρνης και να ζήσει και το παιδί της, να δουλέψει ως καθαρίστρια στην Ελληνική Βουλή.
Και τότε δημιουργήθηκε μείζον κοινωνικό και πολιτικό ζήτημα. Και «φορές τρεις αναμετρώντας το έχει τους λάβανε την απόφαση», να... καταθέσουν ερώτηση στο Σώμα των Ελλήνων βουλευτών, ισχυριζόμενοι ότι έτσι προστατεύουν την Ηθική Σας και την ηθική μας. Και φορές τρεις ηδονιζόμενοι με το προσδοκώμενο πολιτικό τους όφελος, έδωσαν την είδηση στις εφημερίδες.
Και τότε ξέσπασε το σκάνδαλο:
Απογευματινές εφημερίδες, αποκαλούμενες και εφημερίδες της «τσόντας» και διάφοροι «δημοκρατικοί ρύποι», ξεσπάθωσαν: «Πόρνη στη Βουλή». Ο Γενικός Γραμματέας της Βουλής, μετά απ’ αυτό, σε κατάσταση πλήρους πανικού και μέτριας συγχύσεως, πριν «δίκην δικάσει», την έστειλε στο σπίτι της• ή μάλλον στο πεζοδρόμιο του σπιτιού της.
Διασυρμός
Ακολούθησαν συνεντεύξεις, φωτογραφίες, διασυρμός' οπού ξεχάσαμε ότι υπάρχει και ένα παιδί, όπου ξεχάσαμε οτι, ίσως έτσι, της κλείναμε όλες τις πόρτες ευρέσεως εργασίας- όπου σταυρωτές ήταν κι εκείνοι που φόρεσαν προσωπείο «προστάτου» της. Γιατί τα δημοσιεύματα τους την πρόσβαλαν για δεύτερη φορά, εφ’ όσον ολες οι ερωτήσεις αποσκοπουσαν στο να διεγείρουν τον οίκτο και τη συμπόνοια μας.
Λες και δεν τα διαθέτουμε, ως κοινωνία, από μόνοι μας (ή μήπως όχι;)• Λες και δεν τα εδικαιούτο από μόνη της η κοπελιά απ’ τη στιγμή που αποφασίζει να προσπαθήσει να κερδίσει τη ζωή της εργαζόμενη και όχι εκπορνεύοντας το κορμί της.
Ως πολίτης αυτής της χώρας, απευθύνομαι σε σας κ. Βουλευτές, σε σας που υπογράψατε αυτή την ερώτηση• και σε σας που θα την κρίνετε. Κρατήστε μια ανάσα ψυχραιμίας κι αφουγκραστείτε το λόγο του λαού:
Αυτός διαθέτει την ανθρωπιά και το σωστό μέτρο του κοινωνικού ήθους, που δεν επιδείξατε οι υπογράψαντες την ερώτηση. Κρατήστε ανάσα ψυχραιμίας και σκεφτείτε πέρα απ’ το μικροκομματικό σας συμφέρον γιατί αλλιώς ο λόγος του θα ορθωθεί να σας φωνάξει:
Αλίμονο σας Γραμματείς και Φαρισαίοι υποκριτές,
που δίνετε την ανοχή ή την συγκατάθεσή σας στην εκπόρνευση των ψυχών, επιτρέποντας να στήνουν - νύκτωρ, ως κλέφτες της υπερηφάνειάς μας - το άγαλμα του εμπόρου των εθνών και των ιδεών Τρούμαν που ναρκισσεύεστε να συναγελάζεστε και να συνευωχείστε με κοινωνικά αποστήματα, τύπου Ιόλα (υπάρχουν και νεκροί που τίποτα δεν τους δικαιώνει),
που ανεχθήκατε ή ανέχεστε, να υπάρχουν στις τάξεις σας: εκείνοι που εμπορεύτηκαν το κορμί τους, τη συνείδησή τους ή την πατρίδα τους με αντάλλαγμα αξιώματα και δόξα- εκείνοι που αποπλάνησαν τις κόρες και τ’ αγόρια μας• που έκλεψαν το μοχθο μας και την κάλπη με τις ψήφους των εκπροσώπων μας.
που στέργετε, να καλύπτετε και να συνευλογείτε εκείνους που κέρδιζαν πλούτο νοθεύοντας τις τροφές μας κι εκείνοινους, που κέρδιζαν δύναμη νοθεύοντας την ψήφο μας.
Υποκρισία
Εκείνους, που πρόσβαλαν και προσβάλλουν την πίστη στην ορθόδοξη παράδοσή μας, εκμεταλλευόμενοι στ’ όνομά της τη μοναξιά, τον πόνο, την άγνοια και τα γηρατειά των συνανθρώπων μας. Μιλώ για τους εκάστοτε θεομπαίχτες, τις αρσενικές και θηλυκές «Αθανασίες», που πλουτίζουν και «παχύνονται» εμπορευόμενοι τα όσια και τα ιερά μας.
Κύριοι βουλευτές,
Ποια μικροκομματική έπαρση σας ώθησε να φανείτε τόσο μικρόψυχοι και υποκριτές;
Όταν το αίμα των νέων μας δηλητηριάζεται απ’ τα ναρκωτικά, τα ραδιενεργά ατυχήματα και τους διαφυγόντας ιούς απ’τα εργαστήρια των βιομηχανιών του βιολογικού πολέμου,
όταν το κάλλος, του ανθρώπου και των αξιών του, παραδίδεται στις «μύγες της αγοράς» και στην αισθητική Α-παιδευσιά ατάλαντων επιθεωρησιογράφων και δημοσιογράφων, με ύποπτες προθέσεις, όσον αφορά το κοινωνικό λειτούργημα που επιτελούν (και δεν αναφέρομαι μόνο στα ΡεζανοΛαζοπουλικά αντιπρότυπα),
τότε και «το κορμί της πόρνης αγανακτεί, μη έχοντας άλλο τι να ζηλέψει».
Κι ενώ αυτές βλάπτουν μόνο τον εαυτό τους, οι έμποροι των εθνών βλάπτουν τους συνανθρώπους. Κι ενώ, μερικές από αυτές τις κυρίες, ενέπνευσαν Φειδίες, κάποιοι «αξιοπρεπείς», ισχυροί της οικονομίας ή της πολιτικής, κατέστρεψαν ανθρώπους και έργα Ανθρώπων.
Αφήστε τη...
Αν θέλετε να προστατέψετε, λοιπόν, τα ανθρώπινα συμφέροντά μας, την ανθρώπινη ευαισθησία και το ελληνικό ήθος μας, ασχοληθείτε μ’ όλους αυτούς. Αφήστε τη δύστυχη ιερόδουλο να δουλέψει ως καθαρίστρια. Εκείνη, πήρε τη ζωή της λάθος και θέλει να αλλάξει ζωή. Οι άλλοι, συνειδητά κακουργούν ενάντια στη ζωή.
Και πιστέψτε με κ. Βουλευτές:
όταν -και εφ’ όσον- η κοινωνία μας θα απαλλαγεί απ’ τα «τρωκτικά» των σαλονιών, που ροκανίζουν τα αισθήματα και τα πορτοφόλια των αφελών και που εσείς τα θεωρείτε, ενδεχομένως, υπεράνω υποψίας ως προς το ήθος τους,
όταν -και εφ’ όσον- η κοινωνία των ανθρώπων θα απαλλαγεί απ’ όλους αυτούς τους εντιμότατους «σκυλοκοίτες και νεκρόσιτους και ερεβομανείς που κοροκρατούν το μέλλον της», τότε δίπλα στο μνημείο του Άγνωστου Στρατιώτη θα στήσουμε το πέτρινο άγαλμα της Άγνωστης Πόρνης.
Ενθύμια και τα δύο μιας εποχής αντιανθρώπινης. Ο πρώτος θα θυμίζει, ότι έδωσε τη ζωή του για τη ζωή και την αξιοπρέπειά μας ως Έθνος. Η δεύτερη θα θυμίζει τη μεγάλη της προσφορά στην ανθρώπινη κοινότητα. Ποια;
Ο έρωτας
Μα είναι απλό: ότι υπηρετώντας τις απαιτήσεις του σπέρματος των κυρίαρχων ανδρών, έσωσε την ανθρωπότητα από ομαδική παράκρουση, όταν δόγματα και ιδέες, ενάντια στη ζωή και στον άνθρωπο, είχαν κολάσει το κορμί μας - «το ναό της ζωής» και την ωραιότερη λειτουργία του: τον έρωτα.
Κύριοι Βουλευτές,
που υπογράψατε ή συναινέσατε σ’ αυτή την ερώτηση, σκεφτήκατε ποτέ, ότι το παραστράτημα ενός ανθρώπου και ιδιαίτερα μιας κοπέλας, το οποίο είναι δυνατόν να οφείλετα πολλούς και διαφόρους λόγους, δεν σημαίνει πάντοτε και κατ’ ανάγκην διεφθαρμένο άνθρωπο; Και ποια άλλη απόδειξη θα σας έπειθε - αν προς στιγμήν παραμερίζατε το μικροκομματικό σας συμφέρον - απ’ αυτή την ίδια την προσπάθειά της να βγάλει τίμια το ψωμί της, δουλεύοντας ως καθαρίστρια;
Και ποια ελπίδα και ενίσχυση υπόσχεσθε, ως υπεύθυνοι πολίτες στην υπηρεσία της ελληνικής κοινωνίας, στους παραστρατημένους, στους τοξικομανείς και στους - καθ’ οιονδήποτε τρόπο - αποκλίνοντας νέους μας;
Αν αυτοί θελήσουν να βοηθήσουν τον εαυτό τους, ποια υπόσχεση τους δίνετε; Και τι μάθηση προσφέρετε στον Ελληνικό Λαό; Να τους δεχτεί δίνοντάς τους μια ευκαιρία ή πανικόβλητος να τους αποδιώχνει περιφρονώντας τους;
Δεν θα τους εξωθήσουμε με σιγουριά έτσι στην αυτοπεριφρόνηση κι από κει στον κατήφορο και την απόγνωση;
Μαρία Τζάνη, Έθνος 25.08.1987